Hond Levi maakt Jets leven compleet
Of het nu om honden, katten, konijnen of papegaaien gaat: huisdieren hebben geen oordeel of mening over hoe je je leven leeft. Hun liefde is onvoorwaardelijk. In de vorige editie van De Draad vertelde Kitty Swaans (89) al hoe ze door de liefde voor haar katten weer goed in haar vel zit. Deze keer is de beurt aan Jet van Loon (78). De liefde voor haar hondje Levi geeft haar kracht de dagen door te komen.
JET VAN LOON: ZONDER LEVI ZOU HET LEVEN LEEG ZIJN
Tekst en fotografie: Hans Peters
Levi is een kruising tussen een chihuahua en een Jack Russel. Jet: “Mijn hondje is mijn alles. We zijn onafscheidelijk. Hij gaat altijd mee. Als we op stap gaan met de scootmobiel, zit hij op de voetenplaat. We gaan samen naar de supermarkt, het wijkcentrum of op visite. En als hij ergens niet naar binnen mag, ga ik ook niet naar binnen.”
De aanhouder wint
Een rechtvaardigheidsgevoel voor dieren had Jet als kind al. “Thuis hadden we honden, katten en muizen. Als ik bij buren was, en ze hadden een poesje of hondje over, zeiden ze ‘Jet, wil jij het diertje hebben’. Ja, dat wilde ik wel. Maar ik mocht van mijn ouders met het diertje niet naar binnen, omdat ze al genoeg dieren hadden. Dan bleef ik net zo lang buiten staan, tot we wél samen naar binnen mochten. Zelfs als het donker werd. De aanhouder wint.”
Door zijn vrolijkheid bloei ik op
Later runde ze een kennel met chihuahua’s. Jet: “Dat zijn zulke rustige, lieve honden. De liefde voor hen is gegroeid.” Toen het laatste hondje van de kennel een gezwel had in zijn darmen, liet ze hem inslapen. Ze had echter niet verwacht dat ze niet zonder hondje kon. Jet: “Ik voelde me zo eenzaam. Geen knuffels meer, geen vrolijk geblaf. Ik at niet meer, dronk niet meer, verwaarloosde mezelf.” Daarom kocht ze drie jaar geleden Levi. “Mensen zagen me letterlijk opbloeien na zijn komst. Het is zo’n leuk hondje. Na het uitlaten, bijt hij uitgelaten in zijn speeltje, een rubberen kippetje. Dan vertelt hij hele verhalen aan Kippetje,” lacht Jet.
Echte liefde
Twaalf jaar geleden kreeg ze een bedrijfsongeval. Tijdens haar werk viel ze van de trap en brak ze haar bekkenbodem. Sinds die tijd loopt ze met een rollator, rijdt ze in een scootmobiel en kan ze niet meer werken. Jet: “Ik heb vaak pijn. En ik voel me soms eenzaam. Met Levi deel ik mijn verdriet. Hij kruipt dan tegen me aan, kijkt me aan, alsof hij wil zeggen ‘is er iets, vrouwtje, vertel het me maar’. En als we samen voor de tv zitten, legt hij zijn kopje op mijn schouder en geeft hij me een likje. Dit is échte liefde.”
Ik zorg voor hem, hij zorgt voor mij
Jet heeft een urgentieverklaring voor een aanleunwoning in een verzorgingshuis. Ze hoopt dat er snel een plek vrij komt. Jet: “Levi mag gelukkig mee. Anders was het hele feest niet doorgegaan. Ik kan echt niet meer zonder mijn hondje, dan zou het leven bijzonder leeg zijn.” Mocht Jet overlijden, gaat Levi naar een goede vriendin. “We gaan regelmatig langs. Kan hij wennen aan haar, en aan het huis. Ik vind het fijn om te weten dat hij goed terecht komt. Ik zorg goed voor hem, hij zorgt goed voor mij, samen komen we de dagen door. Met knuffels, vrolijk geblaf en trouwe blikken.”